گلشیفته فراهانی که در زمان بازی در ایران توانمندی های خود را در عرصه بازیگری به نمایش گذاشته بود، پس از مهاجرت به فرانسه در ابتدا با انتشار چند عکس بدون حجاب در یک نشریه فرانسوی پل های پشت سر خود را برای بازگشت به وطن کمی متزلزل کرد، اما اخیرا با انتشار تصاویر برهنه خود در صفحه فیس بوک شخصی اش به نظر می رسد دیگر هیچ فرصتی برای بازگشت به ایران را…

پس از آن که بازیگر به خارج رفته سینمای ایران در چند مورد از تنفر خود از حجاب و همچنین مخالفت خود با سیاست های ایران پرده برداشت، هم اکنون انتشار تصاویر برهنه وی موجب بروز جنجال تازه ای در مورد این بازیگر شد، به طوری که این اقدام وی بازتاب فراوانی در رسانه های خارجی پیدا کرده است.

بر اساس این گزارش، گلشیفته فراهانی که در زمان بازی در ایران توانمندی های خود را در عرصه بازیگری به نمایش گذاشته بود، پس از مهاجرت به فرانسه در ابتدا با انتشار چند عکس بدون حجاب در یک نشریه فرانسوی پل های پشت سر خود را برای بازگشت به وطن کمی متزلزل کرد، اما اخیرا با انتشار تصاویر برهنه خود در صفحه فیس بوک شخصی اش به نظر می رسد دیگر هیچ فرصتی برای بازگشت به ایران برای خود باقی نگذاشته است.

این در حالی است که این مسئله در چندین پایگاه خبری خارجی بازتاب داشته است. برای مثال یک پایگاه خبری ویژه انتشار اخبار و تصاویر بازیگران و خوانندگان مشهور در سطح دنیا در مقاله خود در این زمینه آورده است: اقدام گلشیفته در انتشار عکس برهنه اش باعث بروز خشم و اعتراض مردم در داخل ایران شد. علاوه بر این دولت ایران به دلیل انتشار تصویر برهنه گلشیفته در یک مجله فرانسوی، وی را از بازگشت به ایران محروم کرده است. این در شرایطی است که این بازیگر ایرانی مدعی شده است که این کار را برای نشان دادن اعتراض به تابوهای فرهنگی ایران انجام داده است. وی هدف خود را از این کار آزاد کردن روح و جسمش به طور همزمان اعلام کرده است.

پایگاه خبری سی کیو نیوز نیز با انتشار خبری در این مورد می نویسد: مقامات ایران به بازیگر ایرانی که در مجله فرانسوی برهنه شده است، در مورد بازگشت به کشور هشدار داده و به وی گفته اند که به کشور بازنگردد. وی که یک سال پیش از ایران به فرانسه مهاجرت کرد، مدعی شده است که این اقدام را در اعتراض به سیاست های فرهنگی که به ادعای وی باعث ایجاد محدودیت در صنعت فیلم سازی در ایران شده است، انجام داده است.

پایگاه خبری ایندپندنت نیز در گزارشی در مورد این مسئله با بیان این که مقامات ایران به بازیگر ایرانی گفته اند که به کشور بازنگردد، آورده است: در پی انتشار تصاویر برهنه گلشیفته فراهانی در مجله فرانسوی فیگارو، این بازیگر از بازگشت به ایران منع شده است. این در شرایطی است که وی هدف از این اقدام خود را مبارزه با ایجاد محدودیت ها در ساخت فیلم در ایران اعلام کرده است.

از سوی دیگر پایگاه خبری جورنال با اشاره به این که اقدام گلشیفته در انتشار تصاویر برهنه اش موجب بروز خشم و جنجال در ایران شده آورده است: این اقدام گلشیفته باعث ایجاد ممنوعیت برای ورود وی به ایران شده است.

پایگاه خبری نیوز با بیان این که دولت ایران گلشیفته را از ورود به این کشور منع کرده است، می نویسد: در پی انتشار عکس برهنه گلشیفته در نشریه فیگارو، مقامات دولت ایران به وی اعلام کرده اند که دیگر حق ورود به کشور را ندارد و ورود وی به ایران ممنوع است.

این پایگاه خبری در بخش دیگری از گزارش خود به اشتباه گلشیفته را یکی از بازیگران فیلم جدایی نادر از سیمین معرفی کرده است. این در حالی است که فراهانی پس از خروج از ایران در سال ۱۳۸۸ هرگز در هیچ فیلم ایرانی اجازه بازی نداشته است.

پایگاه خبری بیکیا مصر نیز در گزارشی در این زمینه آورده است: فراهانی در پی انتشار تصاویر برهنه اش مدعی شده است که این اقدام وی یک کار نمادین است و وی قصد داشته با این کار یک نماد سکس و برهنگی ایجاد کند. وی همچنین مدعی شده است که هدف وی گسترش برهنگی و یا سکس نبوده است. این در شرایطی است که این اقدام او موجب بروز حرف و حدیث های بسیار در داخل ایران شده است./

منبع: آفتاب/

عناوین مرتبط :

1. ۱۰ میلیون سوال درباره گلشیفته فراهانی از بهرام رادان!
2. عکس برهنه گلشیفته فراهانی در مجله فرانسوی
3. دفاع گلشیفته فراهانی از انتشار تصاویر نیمه برهنه خود در فیس بوک
4. برهنگی از علائم بیماریهای شدید روانی است

8

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

متن گفت‌وگوی خبرنگار ما با سلحشور در محکوم کردن اقدام غیر اخلاقی گلشیفته فراهانی را در ادامه بخوانید و ببینید:

اتفاق تلخی که امروز در سینمای کشورمان افتاده است، انتشار یک عکس در فضای مجازی در خصوص یکی از بازیگرانی است که زمانی در سینمای ایران حضور داشت اما به خارج از ایران رفت و امروز کاربران اینترنت صحنه ای را دیدند که نشان می‌داد که صحبتی را که چند هفته پیش در خصوص برخی زنان هنرپیشه مطرح کرده بودید، زیاد با واقعیت منافاتی نداشته است.

من از این اتفاق اصلاً تعجب نمی‌کنم. من از اینکه یک زن بازیگر ایران در خارج از کشور ناهنجار و عریان، بازی کند خیلی تعجب نمی‌کنم؛ چون‌که سینما تعریفش همین است. سینما برای عیاشی ساخته شده است، برای اینکه ابزاری برای مبارزه با فرهنگ‌ها و اعتقاد ملت‌ها و حیا و حجاب و ایمان و پوشش شود، حالا هر ملتی که می‌خواهد باشد، نقش سینما این است و در حقیقت، این خانم یکی از آن کسانی است که این تئوری برخاسته از صهیونیسم را عملی کرده است.

من از این خیلی تعجب نمی‌کنم ولی یک چیز برای من تعجب‌آور است که یک انسان مؤمن این مسائل را ببیند و سکوت کند، این سکوت یک انسان مؤمن در برابر فحشا و منکر خیلی عجیب‌تر از آن عمل است. آن فرد خودش را نشان داده است، اما آیا مؤمنین ما زبانم لال با سکوت خود دارند خودشان را نشان می‌دهند؟ آیا مؤمنین ما دروغ می‌گویند؟ آیا مسئولین جمهوری اسلامی و نمایندگان مجلس ما طرف‌دار و پای‎بند به حیا، ایمان و حجاب نیستند که سکوت می کنند و چیزی نمی گویند؟

من از گلشیفته فراهانی و پدرش که یک زمانی از توده های معروف بوده است، تعجبی ندارم. حتی از بسیاری از بازیگران سینما هم که پاک بودند و به عنوان زن‎های خوبی در سینما مشهور بودند اما الآن آلوده و بدنام شده‌اند، تعجب نمی کنم، چون سینما ماهیتش این است اما ماهیت مؤمنین چیست؟ ماهیت علما و بزرگان دین چیست؟ آنها هم ماهیت‌شان این است که در برابر فحشا و منکرات و کثافت کاری‌های سینما در جامعه امروز ما سکوت کنند؟ این برای من عجیب تر است.

بعد از آن اظهار نظری که داشتید، خیلی از افراد روشنفکرنما برآشفته شدند، برخی از بازیگران زن سینما نامه‌ای را نوشتند و اظهار گلایه کردند و شما را مورد خطاب قرار دادند، نکته جالب اینکه با تمام آن امضا کنندگان نامه تماس گرفتیم که همگی موبایل‌های خود را خاموش کرده بودند، تنها کسی که پاسخ‌گو بود، خانم مریلا زارعی بود که بعد از آن که توضیحات ما را شنید، گفت تا زمانی که خودم عکس را نبینم اظهارنظر نمی‌کنم و اصلاً تلفنی مصاحبه نمی‌کنم! هجمه‌ای که آن موقع به وجود آمد و این سکوتی که الآن در شرایط فعلی رقم می‌خورد، نشانه چیست؟

شما فکر می‌کنید که یک قاچاقچی و فروشنده مواد مخدر اگر ببیند که مواد مخدر یک جامعه‌ای را نابود کرده است، آیا خودش باید بیاید مواد مخدر را بکوبد؟ نه! خودش فروشنده است؛ دکتری که داروی روان‌گردان را اختراع می‌کند، اگر دید که در جامعه مصیبت‌هایی به بار می‌آورد، آیا این باید داروی روان‌گردان خود را تخطئه و از آن انتقاد کند؟ من اصلاً انتظار ندارم که بیایند اعتراض کنند که چرا خانم گلشیفته فراهانی این‌طور رفتار کرده است، چون سینماگرها دو گروه هستند: یا خودشان مثل خانم گلشیفته فراهانی هستند و تصاویرشان را در این سایت‌ها می‌بینیم، یا مخالف هستند اما آن ایمان یا آن شهامتی را ندارند که از حیثیت و غیرت و ناموس خودشان دفاع کنند و با جریان موجود هم‌سو شده‌اند. مثل جریان کربلا که عده‌ای در کربلا آمدند پسر پیغمبر را کشتند و یک عده ای هم ایستادند و تماشا کردند. عده ای خودشان جزو مفسدین هستند و عده ای ایستاده و تماشا و سکوت می کنند.

باز هم من می گویم این عده سینماگر اگر انتقاد نمی کند باید از آن‌ها سؤال کرد که چطور وقتی سلحشور گفت سینمای ما به سمت فحشا و آلودگی گرایش دارد، همه صدای‎شان در آمد و باغیرت شدند ولی الآن که یک زن ناجور آبروی ما را در دنیا می برد، هیچ‎کدام صدای‎تان در نمی آید و همه سکوت می کنید؟ اگر ما خدای ناکرده با این حرکات و فحشا همراه نیستیم، چرا سکوت می‌کنیم؟

من تصور می کنم این سکوت کاملاً معنا و پیام دارد، چون به قدری عمق فاجعه زیاد است که عملاً صحبت کردن و اظهارنظر کردن در این ماجرا می تواند نشان‎گر شکست‌شان باشد.

امیدوارم که شکست مقدمه ای برای پیروزی در آینده باشد و در این شکست همچنان متوقف نشود، در سقوط و ناهنجاری ها غلتیدن و در زشتی ها غرق شدن خوب نیست. واقعاً اینها آستین بالا بزنند و این‏بار حرکتی کنند که شاید ان‌شاء الله این سینما اصلاح شود.

با چه زبانی به بزرگان و علمای دین‎مان بگویم که والله قسم خط دهنده سینما و سیمای ایران سه گروه هستند: ساواکی‌ها، توده‌ای‌ها و ماسون ها. این سه گروه دارند سینما و سیمای ایران را خط دهی می کنند. این به معنای این نیست که مسئولان ما اینگونه هستند، اما خط دهنده ها به داد سیما برسید که دارد اخلاق و ایمان و خانواده و قرآن و انقلاب را تهدید می کند. باید به مسئولین مملکتی و مسئولین اطلاعاتی کشور گفت چرا باید شما بنشینید و تماشا کنید که در سیما و سینمای ما چنین انسان هایی که سابقه‌شان از زمان شاه معلوم است، حضور داشته باشند و اینها خط دهی کنند.

در یکی از برنامه‌های "هفت" که آقای بهزاد فراهانی را به‌عنوان نماینده خانواده تئاتر دعوت کرده بودند، وی مطالبی را از طرف خانه تئاتر رسماً اعلام کرد که بیانگر این بود که سیاست‌های خانه تئاتر مورد تأیید سیمای ما هم هست.

متأسفانه همین‎طور است. در کانون بازیگران ما هم همین‎گونه است. شما ببینید مسئولین اینها قبل از انقلاب چه کسانی هستند؟ یا ساواکی بودند که هنوز هم هستند، کسی که زنش و خودش ساواکی بوده است، الآن مسئول یکی از همین سندیکاهای هنری است. اینها را که از روی هوا نمی گوییم. مسئولین جمهوری اسلامی ایران به جز رهبر معظم انقلاب اسلامی هنوز نمی‌دانند تلویزیون و سینما یعنی چه و از آفت های آن اطلاع ندارند، در حالی‌که بنیاگذاران سینما و تلویزیون این رسانه ها را خوب می شناسند و اگر مسئولین ما گمان کردند که صهیونیسم و یهود، ساواکی‌ها و توده‌ای‌ها دست برداشتند و سیمای ما را در اختیار ما قرار دادند تا ما به وسیله‌ی آن جامعه را هدایت کنیم، این خواب و خیال باطل است.

چند روز پیش در سیمای جمهوری اسلامی ایران فیلم‌هایی را انتخاب می‌کردند برای یک جشنواره که در سیما برگزار می شد یکی از انتخاب کنندگان که خودش از مسئولین است برمی‌گردد می گوید فلان فیلم را چون مستقیم به مذهب پرداخته است، انتخاب نکنید. من از مسئولین جمهوری اسلامی سؤال می کنم که این کلمه را معنا کنید. یعنی چه؟ من این را نمی فهمم. شما اگر می‌فهمید به ما بگویید.

آقای سلحشور شما به نکته ای اشاره می‌کنید که دائماً در رسانه ما رقم می‌خورد. چند شب پیش هم در یکی از سریال‌های تولیدی سیما در شبکه اول به این نکته برمی‌خوریم که یک خانم چادری با وجود اینکه باید مظهر مهربانی، محبت و آرامش باشد به عنوان قاتل معرفی می شود و "چادر"ش آلت قتاله می‌شود!

بله! به خانواده مستقیماً می‌پردازند، به رابطه دختر و پسر مستقیم می‌پردازند، به مسائل پلیسی و امنیتی می‌پردازند، چرا نباید به مذهب مستقیم بپردازند؟ آیا آنها ارزش‌مندتر از مذهب هستند و یا اینکه نه! مذهب این‌قدر مقدس است که باید همیشه در پستو نگه داشته شود و عملاً نباید سراغ مذهب رفت! متأسفانه این توجیهی است که می‌کنند.

9

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آوینی فیلم: یکی از موضوعاتی که در روزهای اخیر باعث وهن سینمای ایران شده و تاسف بسیاری از اهالی فرهنگ و سینما را برانگیخته است مسئلهٔ گلشیفته فراهانی و عمل مستهجن اوست. جدا از اینکه این اتفاق اصلا به نفع گلشیفته فراهانی نبوده اما باید دید که چرا ماجرا به اینجا کشیده می‌شود و یک بازیگر که با امکانات کشور به اینجا رسیده است اینگونه به فرهنگ ملی و دینی خود پشت می‌کند. در این باره گفتگو کردیم با دکتر عماد افروغ، جامعه‌شناس و نظر ایشان را جویا شدیم.

افروغ در شروع از مصاحبه کردن امتناع ورزیده و علت آن را اینطور بیان کرد: من در موضوعی که در برنامهٔ پارک ملت مطرح کرده و بحث مردم سالاری دینی و حقوق مردم را از دیدگاه امیرالمومنین گفتم با سیلی از تهمت‌ها و فضاسازی‌ها مواجه شدم و به نظر بنده فضای نقد آزاد در کشور ما خیلی مناسب نیست و من می‌ترسم سر این موضوع دوباره قصه‌ای مثل برنامهٔ پارک ملت ایجاد شود.

 این استاد جامعه‌شناسی کشور افزود: خدا رحمت کند مرحوم ملاقلی‌پور را. وقتی که من فیلم میم مثل مادر را تماشا کردم ایشان را به کمیسیون فرهنگی مجلس دعوت کردیم و از ایشان تشکر کردیم. این کارگردان به ما می‌گفت که فیلم من فروش نمی‌کند و نیاز به حمایت دارد. ما هم نامه‌ای زدیم به صدا و سیما و از آن‌ها خواستیم که شرایط اکران در سیما فراهم شود. آن فیلم یکی از دلایل تاثیرگذاریش بازی خانم گلشیفته فراهانی بوده است.

عماد افروغ ادامه داد: حال چه می‌شود که کار به اینجا می‌رسد. به نظر بنده باید ساعت‌ها روی این موضوع کار کرد و حرف زد. این سوال برای همه ایجاد می‌شود که چرا یک بازیگر با این توانایی و این همه سرمایه گذاری به کشور و ملت و فرهنگ خود پشت می‌کند. آیا این کار او از سر لجبازی با ما نیست؟ ایا این کار او فقط دلیل شخصی دارد؟ آیا برای مسائل مالی است؟ ما چه می‌توانستیم انجام دهیم که چنین اتفاقی نیفتد.

این نمایندهٔ سابق در مجلس شورای اسلامی در پایان این مصاحبه کوتاه به خبرنگار آوینی فیلم اینگونه پیشنهاد داد: به نظر بنده ما یک میزگردی از اهالی فرهنگ و سینما برگزار کرده و با تفکر شهید آوینی این مسئله را بررسی نماییم.

راز برهنگی گلشیفته از نگاه رسانه های غربی

پدر گلشیفته فراهانی: دست از سر ما بردارید

راز برهنه شدن گلشیفته فراهانی+ سند

گلشیفته فراهانی: خودم بودم!

حذف تصویر گلشیفته فراهانی از وب‌سایت مجله فرانسوی

واکنش "پدر و مادر گلشیفته" به عکس جنجالی دخترشان!!!

‫گلشیفته فراهانی عکس های عریان خود را منتشر کرد+عکس

10
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نامه "عباس معروفی" به "گلشیفته فراهانی"

عباس معروفی، از چهره‌های سرشناس ادبیات امروز ایران، در واکنش به جنجال رسانه‌ای اخیر بر سر انتشار عکس و ویدئوکلیپی از گلشیفته فراهانی نامه‌ای خطاب به او نوشته و آن را برای انتشار در اختیار رادیوفردا گذاشته است. خانم فراهانی هفته گذشته با انتشار این عکس در ضمیمه هفتگی مجله فرانسوی فیگارو برای جامعه ایرانی جنجال‌آفرین شد.هنرمند زیبا و برجسته ایران
خانم گلشیفته فراهانی عزیز

من هم مثل بقیه خبر را خواندم و همه چیز را دیدم. خبر بسیار ساده است: ژان موندینو، عکاس سرشناس فرانسوی، از شانزده بازیگر جوانی که نام‌شان برای نامزدی بخش بهترین "بازیگر مستعد" جوایز سینمایی سزار مطرح شده، عکس‌هایی گرفته که در نوع خود تازه نیست، اما همچون قرار گرفتن نُت‌های کوچولو در کنار همدیگر، صدای تازه‌ای از آن برخاسته است.

همچنین فیلم کوتاهی برای مراسم سزار ساخته شده که بازیگران مطرح جوان را در حال برهنه شدن نشان می‌دهد. این فیلم حامل پیامی والا و انسانی و مهم است با چنین مضمونی: «به من نگاه کن... در این لحظه برهنه‌ام، رها از بند تن و روان... هنر من نقش بازی کردن است... تو به من اعتبار می‌بخشی... من به رویاهای تو جان می‌بخشم... احساسات لطیف تو را برمی‌انگیزم... با اشک و لبخند...»

بعد البته مجله فیگارو عکس گلشیفته فراهانی را از این مجموعه حذف کرد و فیلم رسمی آن که در یوتیوب منتشر شده بود، مدتی غیر قابل دسترسی بود.

واکنش‌های مثبت و منفی به انتشار این عکس بسیار چشمگیر بود. در بسیاری از این نظرها کاربران ضمن دفاع از این عمل گلشیفته فراهانی، کار او را شجاعانه خواندند. در مقابل مخالفان نیز برهنه شدن گلشیفته فراهانی در مقابل دوربین را عملی ناپسند بر شمردند و آن را مغایر با ارزش‌های زن، جامعه اسلامی، جنبش سبز، هنرمندان ایرانی و غیره دانستند.

این دو روز هر آن چه نمی‌بایست می‌خواندم و می‌شنیدم در فیس‌بوک و سایت‌های خبری دیدم و خواندم و حیرت کردم از جامعه‌ای که تیراژ نشریات زردش هزار برابر بالاتر از تیراژ یک نشریه هنری است.

هر کس از یک دریچه به ماجرا خیره شد و آن را مورد تفسیر و تحلیل قرار داد. موافق، مخالف، ممتنع، اما کسی به این نپرداخت که شما هنرپیشه‌اید. این هم نقشی بود از یک هنرپیشه مثل بقیه نقش‌هاش. چه فرقی دارد خانم فراهانی که چه نقشی بازی کنید، مهم این است که نقش را دربیاورید.

اگر از پس یک نقش برنیایید این حق را به عنوان یک تئاتری یا نویسنده دارم که کارتان را نقد کنم، اما پرداختن به مسائل اخلاقی و ایدئولوژیکی و دینی و سیاسی و سلیقه‌ای به من مربوط نیست. به هیچ کس مربوط نیست.

راستش من از چادر بدم می‌آید، اما هرگز نقش‌هایی که شما با چادر بازی کردید مرا آزار نداد. چون بازیگر هستید و این ذات حرفه بازیگری است. کارگردان به شما می‌گوید در این فیلم یا تئاتر فلان نقش را بازی کن، این لباس توست، این دیالوگ‌های توست، و این هم نقش تو.

فیلمنامه را می‌خوانی، حس می‌گیری، در قالب نقش فرو می‌روی، می‌شوی آن دیگری.

دیگر به کسی مربوط نیست که این وسط چه بلایی سرت می‌آید، به هیچ کس مربوط نیست که ویوین لی، همان اسکارلت دوست‌داشتنی به خاطر بازی در فیلم «اتوبوسی به نام هوس» چقدر از عمرش را در آسایشگاه روانی گذراند.

تماشاچی در تاریکی نشسته فقط تحسین می‌کند و سوت می‌زند و بعد به خانه‌اش می‌رود. و اصلاً اهمیت ندارد که یک رمان‌نویس چه بلایی سر جسم و جانش می‌آید تا یک رمان را تمام کند. مردم می‌خوانند و نظر می‌دهند و بعد به خانه‌شان می‌روند.

اما حالا این نقش تازه و کوتاه شما به همه مربوط شده، و هرکس از زاویه‌ای ماجرا را تحلیل و تفسیر می‌کند، بی آن که از بدبختی‌های این حرفه کوچک‌ترین اطلاعی داشته باشد.

می‌شناسم زنانی را که از چادر متنفرند ولی نسبت به بازی شما در این فیلم کوتاه، واکنش خاله‌زنکی نشان داده‌اند و برهنه شدن شما را توهین دانسته‌اند.

نیمی از دهه شصتی‌ها حتا وجدان‌شان را زیر پا می‌گذارند تا از لذت تن عقب نمانند، حالا یکباره گلشیفته را از جنبش سبز اخراج می‌کنند؟ مگر گلشیفته طلایه‌دار شما نیست برای آزادی تن؟ آن هم آزادی تنی که در اختیار صاحبش است، نه در اختیار یک ایدئولوژی که این تن را زیر بازجویی و فشار و شکنجه و تجاوز له و نابود کند.

بدترین‌شان کسانی بودند که همزمان با دستگیر شدن پرستو دوکوهکی عزیز، به شما خرده گرفتند که «در زمانی که پرستو در زندان زیر فشار بازجویی است...» وای بر ما! انگار گلشیفته باعث زندانی شدن پرستو یا مرضیه بوده است.

عده‌ای هم یک مخلوط سیاسی هنری درست کردند که «گلشیفته را رها کنید! پرستو و مرضیه زیر ضرب عقده‌های جنسی بازجوهای اوین مانده‌اند!»

تماشای هنر الزام مبارزه را کم نمی‌کند. یا به عبارتی دیگر، مبارزه کردن و قربانی دادن لزوماً به تعطیلی هنر نمی‌انجامد. همچنان که برنده شدن فیلم "جدایی نادر از سیمین" دخلی به دستگیر شدن پرستو و مرضیه و شیوا و دیگران ندارد. چرا جامعه من یک مخلوط‌کن مزخرف گذاشته جلوش و هر خبری آمد می‌ریزد توی آن و همش می‌زند؟ چقدر این جامعه معجون افلاطون می‌نوشد؟ چرا نمی‌تواند خبر زلزله را از خبر اسکار گرفتن‌مان تفکیک کند؟ چرا هر چیزی را به چیزی دیگر وصل می‌کند؟ و آن یکی می‌گوید: «هنرپیشه فیلم اصغر فرهادی لخت شد.» این جنایت است در حق گلشیفته و فرهادی و جامعه هنری.

اگر قرار باشد هر انسانی نقشی را که برایش تعیین کرده‌اند نپذیرد، و نقش خودش را بازی کند، خب بروید سخنرانی هیتلر و خامنه‌ای و صدام حسین و سیاستمداران دیگر را تماشا کنید، ببینید ریا و تزویر و دروغ را. بروید پای سخنان وزیران کج و کوله این سی سال وزارت ارشاد و دلایل سانسورچی بودن‌شان را از زبان خودشان بشنوید.

چرا آمده‌اید سراغ هنر؟ چرا می‌خواهید رمان بخوانید؟ چرا پا به سینما و تئاتر گذاشته‌اید؟ دنیای هنر، دنیای تخیل ماست، دنیای آرزوهای ماست برای خوشبخت‌تر زیستن آدم‌ها، برای به نقد کشیدن جامعه و شخصیت‌هاش، برای بازسازی سرگذشت‌های دیگر تا مردم خود را با ما همزاد بپندارند.

دنیای هنر، دنیای بی‌مرز شدن رویا و تخیل و واقعیت و افسانه است، فیگورهای ما همه در ذهن ما آفریده می‌شوند و بر صفحه کاغذ یا صحنه نمایش شکل می‌گیرند. شوربختانه سیاستمداران به ویژه دیکتاتورها عاشق فیگورهای رویا و تخیل ما می‌شوند و آن گاه به رویای ما تجاوز می‌کنند؛ چه در کلام و چه در عمل. این هرگز قابل بخشش نیست، و آنها جامعه را به ورطه‌ای می‌کشانند که دیر یا زود باید بابت این کج‌فهمی هزینه‌های سنگین بپردازد.

گلشیفته عزیز

کاری که شما کردید کار حرفه‌ای شما بود، و بسیار قشنگ و موجز در بین بقیه هنرپیشگان درخشیدید، و آن حیای ایرانی را در حین رفتارتان به ما نشان دادید. من به عنوان یک همکار برای این بازی به شما تبریک می‌گویم و از شما حمایت می‌کنم. می‌خواهم بگویم خوشحال باشید، کاری مهم انجام داده‌اید که جامعه هنری بعدها به شما افتخار خواهد کرد.

اسم من عباس معروفی است، با تمام طول و عرض و قد و قواره‌اش، حالا محکم کنار شما می‌ایستد تا هرگز احساس تنهایی و نومیدی به خودتان راه ندهید. نقش‌های‌تان را همیشه دوست دارم.

با احترام
عباس معروفی

 

منبع: رادیو فردا





سکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوت...